Aslında üzülüyorum

Sarı Kanaryalarım şampiyonluğa yürürken bir yandan seviniyorum bir yandan üzülüyorum.Seviniyorum doğal olarak çünkü koyu bir Fenerbahçeliyim.Üzülüyorum doğal olmayarak çünkü şampiyon olursak yine kandırılmış olacağız.Üzülüyorum çünkü Bursa şampiyon olamayacak.Üzülüyorum çünkü bu futbolla bu teknik anlayışla şampiyon olursa Fenerbahçe,hissettiğimiz Ş. Ligi çeyrek final heyecanının bir anlamı kalmayacak.Üzülüyorum çünkü bu ligin kaliteli bir lig olduğu yalanı yine yutturmuş olacaklar.Üzülüyorum çünkü belki şampiyon olsa Bursa rekabet ortamı kızışacak.Üzülüyorum çünkü Yılmaz Vural gibiler hala takım yönetebilecekler.Beni ''nasıl bir Fenerbahçe'li?'' olmakla suçlayan arkadaşlarıma anlayamayacaklarını bile bile söylüyorum.Ben sevdiğim gönül verdiğim takımın büyük başarılar kazanabilmesi için küçük başarılarını hiçe sayabilirim.Ben Fenerbahçe'nin büyük kupalar kazanabilmesi,dünya çapında isim yapması,muadillerinden bir kaç gömlek üstün olabilmesi için lig kupalarını şampiyonluklarını elimin tersiyle itebilirim.Ben Türkiye her dünya kupasına katılsın diye kendi takımımın şampiyonluktan olmasını isteyebilirim.Ben kendimizi kandırmaktan vazgeçmeye davet ederken herkesi,bir Anadolu takımının şampiyon olmasını canı gönülden destekleyebilirim.Ben belki çok fazla şey değiştirmiyecek gibi gözükse de,aslında bunun başarılabileceği gerçeğiyle herkesin iştahlandığı,herkesin üst düzey futbol oynamak için direttiği bir lig için 3 büyüklerin 1 sezon avrupa kupalarına katılmamasını isteyebilirim.Çünkü  ben fanatik değilim.Ben taraftarım.Ve bu güzel oyunu çok seviyorum...